Categoriearchief: Hier en nu

Vrije wil?!

Deze week ga ik me vertillen aan een onderwerp. Zonder dat ik er iets aan kan doen overigens. Dat zit zo: geleerden hebben ontdekt dat de vrije wil helemaal niet bestaat. Het is een illusie dat ik zelf uitmaak waarover mijn column gaat, zoals u niets te zeggen heeft over uw besluit om mijn verbale uitspatting tot u te nemen. Goede kans dat u me daarna niet meer serieus neemt, voor zover daarvan al sprake was natuurlijk. Lees verder

Geplaatst in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reacties uitgeschakeld voor Vrije wil?!

Twinkeling

Een duffe dag. Eigen schuld, veel meer dan niks doe ik niet, maar wel anders dan de dag ervoor. Zalig nietsdoen is onzin. ‘Ja, ik ga mee, schat.’ Naar Voorschoten, om te zien of er in dat paardenmarktdorp nog iets anders gebeurt dan flitspalen opblazen. Om precies te zijn naar een avond van Vluchtelingenwerk Voorschoten, dat in het onderkomen van het Rode Kruis een maaltijd organiseert. Voor het laatst. Bezuinigingen en zo. Lees verder

Geplaatst in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reacties uitgeschakeld voor Twinkeling

Pieterskerk

Dinsdag, weer om niet warm of koud van te worden. De lucht is onbestemd grijs en de wind weet geen richting te kiezen. Ik wel: die leidt richting Pieterskerk. Je kunt er deze dagen naar Het Laatste Oordeel (namaak) van Lucas van Leyden kijken. En donderdag zal er in het kader van het Leids Filmfestival als uitroepteken achter de ontheiliging van dit gebedshuis ‘The Life of Brian’ vertoond worden. Lees verder

Geplaatst in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reacties uitgeschakeld voor Pieterskerk

'De knop is stuk'

‘Daarstraks deed hij het nog’, stelt Sjef Houppermans kalm vast. We zien op het scherm de tekst van ‘Le déserteur’, een protestchanson avant la lettre van Boris Vian, maar tot iets horen komt het niet. Ook niet als een schone blonde, die doet denken aan een circusassistente, te hulp schiet. Lees verder

Geplaatst in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reacties uitgeschakeld voor 'De knop is stuk'

‘De knop is stuk’

‘Daarstraks deed hij het nog’, stelt Sjef Houppermans kalm vast. We zien op het scherm de tekst van ‘Le déserteur’, een protestchanson avant la lettre van Boris Vian, maar tot iets horen komt het niet. Ook niet als een schone blonde, die doet denken aan een circusassistente, te hulp schiet. Lees verder

Geplaatst in Hier en nu Reacties uitgeschakeld voor ‘De knop is stuk’

'Blijf hongerig, blijf dwaas'

Jammer, de serveerster van de gebroken glazen – altijd ontsnapte vroeger of later op de avond een stapel glaswerk aan haar handen – is er niet. Ook niet haar collega met de schuldvrije lachogen in vollemaansgezicht. Mijn eerste biertje krijg ik nu van een jong ding, strak truitje, stukje rug zichtbaar boven fijne billen. Verder is er niet veel veranderd in Sociëteit de Burcht, mijn stametablissement van weleer. Dus gedoe met de wc beneden en een belabberde akoestiek. Twee studenten reppen over ‘indrinkenkenken’. Maar een fraaie ruimte met meestentijds intelligente, kunstzinnige gasten blijft het. En dat plafond, hè. Lees verder

Geplaatst in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reacties uitgeschakeld voor 'Blijf hongerig, blijf dwaas'

‘Blijf hongerig, blijf dwaas’

Jammer, de serveerster van de gebroken glazen – altijd ontsnapte vroeger of later op de avond een stapel glaswerk aan haar handen – is er niet. Ook niet haar collega met de schuldvrije lachogen in vollemaansgezicht. Mijn eerste biertje krijg ik nu van een jong ding, strak truitje, stukje rug zichtbaar boven fijne billen. Verder is er niet veel veranderd in Sociëteit de Burcht, mijn stametablissement van weleer. Dus gedoe met de wc beneden en een belabberde akoestiek. Twee studenten reppen over ‘indrinkenkenken’. Maar een fraaie ruimte met meestentijds intelligente, kunstzinnige gasten blijft het. En dat plafond, hè. Lees verder

Geplaatst in Hier en nu Reacties uitgeschakeld voor ‘Blijf hongerig, blijf dwaas’

Uien, schelpen en een hangplek

De tunnel bij het station onderdoor, nou dan was je de stad al wel zo’n beetje uit. Ik fiets nu opnieuw naar Katwijk. De weg die ik lang geleden met moeder ging en later met de kindjes in het zitje voorop. Waar zou ma nu zijn? Van mijn rijkdom weet ik dat wel. Zoals ik ook weet op weg te zijn naar de samen groepende mannen op de boulevard. ‘Waar praten die over, mama?’ ‘Oh, die kletsen maar wat, joh.’ Klopte dat? Lees verder

Geplaatst in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reacties uitgeschakeld voor Uien, schelpen en een hangplek

Drie borsten

Kalm, warm weer is het. We beleven een zomerse toegift. Dagen zijn het waarop bladeren niet vallen, nee, ze dansen, de zwaartekracht negerend, in een traag, eigen tempo omlaag. ‘The warm september of my years’ van Frank Sinatra zingt in mijn hoofd, terwijl ik peddel richting stad.
De opbouw van de kermis verloopt rustig. Persoonlijk vind ik dit de mooiste fase van de kermis. Er worden gokpaleizen, eetkramen en monsterlijk hoge machines opgetrokken. Mij daarin niet gezien; het leven is uit zichzelf al beangstigend genoeg. Lees verder

Geplaatst in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reacties uitgeschakeld voor Drie borsten

Vrede met, streep door 'en toch'

‘VREDE MET, STREEP DOOR ‘EN TOCH’
Inleiding
Al enige tijd plaats ik op deze plek alleen nog liedjes en ‘gedichten van na’. Om niet onnodig interessant te doen: van na wil zeggen gemaakt na de prostaatkanker.
Geen zin heb ik meer om me nog te bemoeien met de dagelijkse gang van zaken. Ik had beloofd dit besluit te duiden.
Overigens blijft de site online. Af en toe zal er nog een gedicht verschijnen, of als de aanvechting groot is wat woorden gewijd aan iets banaals als sport. Of politiek. Of religie. Alles is gelijk banaal.
Lees verder

Geplaatst in Columns, Hier en nu Reacties uitgeschakeld voor Vrede met, streep door 'en toch'