Maandelijks Archief: februari 2011

Studio Voetbal saai, niet PSV-Ajax

En het voetbal ploetert prachtig voort. Speeltuin, toch mooi, knullig, maar zo slecht nog niet. En onverminderd hopeloos getetter aan voetbaltafels. Een tijdje zette De Vrije Man zichzelf buitenspel, maar er blijft blijkbaar behoefte aan uitleg, bijles, sturing, haha.
Lees verder

Gepost in Columns, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

Wantrouw de taal, geen mening is superieur

Met Bert Wagendorp wissel ik tweets uit over verder op deze homepage staand stukje ‘Leers bestuurt, maakt vuile handen’. Voorzichtige bedenkingen uit ik daarin op de cynische toon van bejegenen. Ik geef aan dat Leers ook maar mens is en dat zijn besturen, verantwoording nemen niet zonder voorgeschiedenis is. Ietsje meer nuance en mildheid, daar gaat het mij om.
Lees verder

Gepost in Columns, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

Ik laat jou, jij laat mij

(van de CD ‘De leugen zat’)

Ik laat jou, jij laat mij

kom mij niet aan met fout en goed
zeg mij nou niet hoe ik leven moet
jouw waarheid is de mijne niet
waar jij om lacht, doet mij verdriet
als ik niks zie in jouw God of gebod
ben ik niet slecht, ziek of zot

refrein
ik laat jou
jij laat mij
we zijn anders
maar helpen elkaar

wat gij niet wilt dat u geschiedt
doet dat ook de ander niet
jouw gebeden zijn de mijne niet
we zingen beiden een ander lied
als jij wilt dat ik jou respecteer
gun dan mij mijn eigen leer

de scheiding hier van kerk en staat
is iets waar het westen prat op gaat
moslim, christen, man, vrouw, homo of Jood
voor de wet zijn we even groot
wie dat niet ziet, die kan beter gaan
naar een land hier ver vandaan

Gepost in Gedane zaken, Liedjes Reageren uitgeschakeld

Leers bestuurt, maakt vuile handen

Volkskrant-columnist Bert Wagendorp schreef een column, Ministers Leers, die mij om verschillende redenen een ongemakkelijk gevoel gaf. Voorzichtige bedenkingen, verder kom ik niet. Nee, niet op de man, nooit op de man. Gebeurt al te vaak.
Lees verder

Gepost in Columns, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

Ik weet niets

(van voor)

Ik weet niets

aaneensmeden doen ze de woorden
tot zinnen, samengesteld liefst
tot een geheel vol samenhang
een verhaal met een lijn
dat doen ze, die schrijvertjes

maar er is geen lijn
geen orde

gevoelens, gedachten dwarrelen dooreen
het schrijft niet licht over leegte
dan niet
geen gemekker over buitenvrouwen met opwaaiende zomerjurken

schrijvertje fröbelt in de kantlijn van het Grote Lijden
‘heb je geholpen?’
‘nee, ik heb geschreven’
‘over de chaos?’
‘nee, ik heb er ter vermaak lijn in gebracht’
‘dan heb je niet geschreven’

er hoeft niks verzonnen te worden
het enige toegestane pseudoniem is ‘ik weet niets’

Oegstgeest, 12 december 1997

Gepost in Gedichten, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

Blij met taalverruwing PVV?

Vermoeiend, zucht, zo’n artikel van Adri Duyvesteijn in de Volkskrant. Kop: Discriminatie of bot taalgebruik? Over zijn eigen partij, de PvdA? Verrassend, nee, de PVV. Hetzelfde is in andere bewoordingen, altijd netjes, altijd onderhuids beschimpend, al honderd keer gezegd en geschreven. Geeuw, uitgekauwd, erg vervelend, hoe trap je een open deur uit zijn voegen.
Lees verder

Gepost in Hier en nu, Krabbels Reageren uitgeschakeld

In Gods naam

Getoeter alom. Botswagentjes krioelen door elkaar heen, wurmen zich kruip-door-sluip-door naar voren. Mijn chauffeur foetert voortdurend. Het is een prettig koele januaridag, fijn zonnetje, maar op de stoep zijn de mannen, zwaar ingepakt, ijsmuts op, berekend op poolweer. Rome.
We passeren St.Peters Motors, gezegend vervoer, ha, we zijn er bijna. Eindelijk. Vaticaanstad hebben we met een bocht van 360 graden benaderd, dat joeg de meter flink op. Rome.
Lees verder

Gepost in Hier en nu Reageren uitgeschakeld

De schijn van honger

(van voor)

De schijn van honger

gewaardeerde schrijvers gebruiken geen grote woorden
die belichten het kleine, het onverwachte
zetten je op het verkeerde been
brengen diepere lagen aan
letten op schema en ritme
laten de schijn bedriegen

maar de schijn van honger bedriegt niet
noch die van pijn en bloed
als je ver van je geliefden
dodelijk gewond
eenzaam sterft
dan laat het kleine je koud
en roep je God aan
ter verantwoording
groot woord ‘God’

miljoenen mannen, vrouwen en kinderen
zijn alleen al deze eeuw
een wrede, onrechtvaardige dood gestorven
die niet paste in het schema, het ritme van hun leven

Oegstgeest, 11 december 1997

Gepost in Gedichten, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

Waarom links het volk niet ziek moet noemen

Bas Heijne schrijft een column in NRC, ‘De ziekte die Holland heet’, collega Bert Wagendorp, Volkskrant, leest het stuk en zegt in een tweet ‘chapeau’. Beiden respectabele journalisten, samen de publieke opinie behoorlijk beïnvloedend. Vooral ook omdat de progressieve lezer van hun kranten meestal niet veel wakkerder is dan die van de verketterde T.

Lees verder

Gepost in Columns, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

Vrijdagochtendblues

Het kan evenzogoed die van alle ochtenden zijn. Maar een mens mag niet verzanden. En ja, er zijn echt wel goede lieden. Altijd moet je geloven dat het ooit allemaal anders zal marcheren. Maar luister, kijk en geef toe dat we daar nog minstens vijftigduizend jaar voor nodig hebben.
Lees verder

Gepost in Columns, Hier en nu Reageren uitgeschakeld