Maandelijks Archief: april 2011

Van verre

(van de CD ‘Anders’)

Van verre

zoetzuur schuurt verlangen naar toen
naar wat ooit was
schrijnend schroeit jouw kus op mijn wang
van voordat ik ging

van verre, van verre, van verre
zie ik pas de pracht
van wat achter mij ligt
wat ik passeerde achteloos

houden van, hoe doe je dat
koester nu pas, wat ik nooit liefhad

pijnlijk prikt de roos in mijn hand
ik laat haar los
bevend besef van wat ik verlies
door de tand des tijds

van dichtbij, van dichtbij, van dichtbij
zie ik niet de pracht
van wat mij omringt
en zoek ik daar wat ik hier al vind

droevig dringt de waarheid zich op
dat nooit iets blijft
nu al grijpt het verlies mij aan
van wat nog komt

van verre, van verre, van verre
zie ik al de pracht
die ik missen zal
ook de liefde van straks wordt die van toen

houden van, hoe doe je dat
koester nu pas wat ik nooit liefhad

Gepost in Gedane zaken, Liedjes Reageren uitgeschakeld

Vergeef me

(van de CD ‘De leugen zat’)

Vergeef me

ontken mijn bestaan, wrijf zilt zout in de wond
omarm het licht, verlaat het duister
verwaai als de wind mijn ziek spoor in de nacht
sla geen acht op mijn triest gefluister

dwalend in de krochten
dolend in het hof
terwijl jij zuiver glansde
dacht ik de dingen dof

verbrand wat ik schreef, verloochen mijn naam
schud mij af, als een hond het water
verleg niet je koers, werp geen boei naar mij uit
stroom als lava langs de krater

huilend met de wolven
zuchtend met de zee
de trap naar de hemel
kent voor mij geen tree

dus werp alle last die ik ben overboord
laat mij achter op mijn eiland
van gruwzame smart en van heilloze lust
reik mij nooit meer, lief, jouw hand

bezwijkend aan de vrieskou
van innerlijk gekijf
negeerde ik jouw warmte
en zocht een ander lijf

dus verzamel mijn wrakhout, dat spoelt op jouw strand
bouw van mijn leed een liefdesstapel
en als je hart koud is, ontsteek dan de brand
koester de vlammen en vergeef me

Gepost in Gedane zaken, Liedjes Reageren uitgeschakeld

De roes faalt

(van de CD ‘Anders’)

De roes faalt

maar als je bijkomt
de roes faalt
en de angst in je sluipt
wie vraagt je, wie smeekt je
verwaarloos mij niet

wie stil staat is de klos, dat vrees je
daarom ren je je rot en zot
met de duivel op de hielen door de dagen heen
als een dwaas het noodlot achterna

je werkt, eet en drinkt oneindig
vrijt het verdriet je lichaam uit
druk, druk, druk, dat is jouw herendrug
leve de lol, de agenda zit propvol

je kletst maar raak, bang voor stilte
je verkoopt angst als goed verhaal
en schreeuwt zo hard dat je de vraag niet hoort
liever leugens dan de waarheid aan het woord

heer of pooier, dame of sloerie
veel verschillen doen ze niet
we struikelen bang en moe het leven door
en op de vluchtweg staan we zij aan zij

Gepost in Gedane zaken, Liedjes Reageren uitgeschakeld

Het laatste genot

(van na)

Het laatste genot

zonnetjes en geverfde lachlijnen
ogen, dof, rood, ongezien
vaders hand, de geborgen geur van 4711
brullende leeuwen, geworpen messen en zij
mooi, hoog zwevend boven de dood
buiten wil het kind, onbegrepen vervreemd, meer
donkerte, angstgeroffel, klatergoud, suikerspin

borsten en geschoren heiligheid
ogen, dof, rood, ongezien
handen, het strelen verleerd, klauwen troosteloos
vermoeide lendenen, verspilde wanhoop en zij
verlaten, walgend zonder vangnet
buiten wil de man, onbegrepen vervreemd, meer
ontoereikend genot, bedwelming, gutsend bloed, levensangst

vuilgrijs en verwrongen trekken
ogen, dof, rood, zien
handen, bruingevlekt, krachteloos gebald
zeurende stemmen, eindeloze verwijten en hij
versleten, vrezend de lege avond
buiten komt de man, laat begrip, niet meer
afgesloten vluchtwegen, uitgeraasd, wakker, zelfhaat

waarom Eduardo?
en nu?

teken zonnetjes, scheer je en verspil niet meer
vrees het laatste genot niet

Gepost in Gedichten, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

Klamp je niet vast

(van de CD ‘De leugen zat’)

Klamp je niet vast

klamp je niet vast
draag niet de waarheid als loodzware last
wantrouw de man die zegt hoe het moet
want aan zijn handen kleeft bloed

als je eenzaam dwaalt
bang en onzeker
zie dan mijn teken van liefde en hoop

want wie niet vlucht
in de leugen van de waarheid
in de leegte van het weten
bied ik warmte en troost

ga maar je gang
grijp naar geen strohalm al ben je zo bang
kniel voor geen God, die verbiedt dat je denkt
vals is het Licht dat je wenkt

want wie niets weet
wie niet siddert in de stilte
wie staart in het duister
bied ik warmte en troost

schreeuw het maar uit
schreeuw van de daken jouw tegengeluid
tegen de lui die leven in strijd
wie Waarheid zaait, oogst nijd

want wie berust
in het staken van de stemmen
in het nooit iets zeker weten
bied ik warmte en troost

Gepost in Gedane zaken, Liedjes Reageren uitgeschakeld

Naast me

(van de CD ‘Anders’)

Naast me

heel mijn hart en ziel, lief
noem mij jouw man en niet je beste vriend
en als je blik zich naar buiten keert
zie mij dan staan

ik koester de jaren die we deelden
wanhopig zoek ik naar het begin van het eind
als jij moest groeien
waarom niet naast me

geef mijn zoon een knuffel van zijn vader
noem mijn naam in liefde als hij naar me vraagt
zeg hem dat het goed komt
nu of later

was het maar liefde voor een ander
was wie ik ben maar goed genoeg voor jou
het doet zo’n zeer
dat je ging in vrede

ooit vind jij mij weer op je zoektocht
wentel je je onrust niet langer af op mij
ooit past mijn stuk weer
in jouw puzzel

Gepost in Gedane zaken, Liedjes Reageren uitgeschakeld

Maak je vrij

(van de CD ‘Anders’)
Maak je vrij

zij zegt laat alles los en ga mijn schat
geef jezelf de vrijheid
ontneem de angst zijn kracht
gun jezelf een einde
een einde aan de nacht

maar mijn liefde voor jou is veel te groot
‘klamp me aan je vast
somber, moe, eenzaam en alleen
rijg ik de dagen aaneen
ik roep jouw naam, jij kijkt niet om
ik heb alleen je brief nog
waarin je schrijft, de laatste stap
zet een mens alleen

maar wat ik voel, mijn lief
wil ik delen met jou
sla mijn hand niet af
jouw vrijheid is levenloos en koud
dat jezelf zo straffen vind ik fout
ik loop je na en smeek je keer om
leg je hoofd te rusten
in het gaan van jouw eigen gang
schuilt honger naar de dood

maar ik zoek de dag met liefde als gids
die leidt mij langs de angst
wat is er fout met het delen van de smart
laat mijn toch toe schat tot je hart
er is niks mis met tederheid
gun jezelf mijn warmte
vrees de band van de liefde niet
geef je over, maak je vrij

Gepost in Gedane zaken, Liedjes Reageren uitgeschakeld

Bogarde denkt zwartwit

(Planet, 2006)

Bogarde denkt zwartwit

Klein bericht op de valreep van 2005. ‘Bogarde heeft Van Basten wel in de gaten’ stond erboven. Strekking: Bogarde buigt nog steeds voor niemand. Donkere spelers worden onverminderd achtergesteld. En daar zou Marco van Basten zich ook schuldig maken. Aan racisme dus. Kluivert, Seedorf, Reiziger, Melchiot, Hasselbaink, Boateng en Zenden zijn geen vaste waarden meer. ‘Op Zenden na zijn ze een stuk donkerder dan de spelers die nu geselecteerd worden. Ik zie dat niet los van elkaar. Wie dat niet ziet, is blind. Schei toch uit.’

Winston Bogarde heeft recht op zijn mening, maar uw Vrije Man ook. En toevallig wens ik ook in 2006 te blijven aanstippen waar de sport de bocht uit giert.
Lees verder

Gepost in Columns, Gedane zaken, Sport Reageren uitgeschakeld

Tour en Wimbledon uitersten

(Planet, jaren negentig)

Tour en Wimbledon uitersten!

Eén weekeinde steken deze tegenpolen schril tegen elkaar af! Elk jaar zijn er begin juli die twee dagen dat de botsing plaats vindt tussen de finales van Wimbledon en de start van de Tour de France. Allebei sport, maar zó uiteenlopend. Zie er een metafoor in voor het leven. Waar de jetset van geniet en hoe de arbeider ploetert.

Wat ging Roger Federer de ‘hoogmis’ op het heilige gras van Wimbledon mooi voor. Alleen al die clichés! In de Tour de France is die hoogmis een loodzware werkdag en hoe ver verwijderd van dat heilige gras is het zuigende asfalt van die puisten die beklommen moeten worden.
Lees verder

Gepost in Columns, Gedane zaken, Sport Reageren uitgeschakeld

‘Taal is machteloos, meneer’

(Leids Dagblad, begin jaren negentig)

Taal is machteloos, meneer.’

Lijn 46 naar Katwijk, woensdagmiddag. Op weg naar de taal van de zee zijn we, naar de waarheid van het betekenisloze ruisen. De man op het bankje tegenover me laat zich bespieden, hij slaapt. Buurman zou een gesprekje aan kunnen gaan met buurvrouw, maar die is te zeer in zichzelf gekeerd. Het hoofd ondersteunt de rechterarm, die op haar beurt rust op het randje langs het raam.
Lees verder

Gepost in Algemeen, Columns, Gedane zaken Reageren uitgeschakeld