Geen vergiffenis

Maandagochtend, de krant, een korte krabbel. Ik zou het niet meer moeten doen, al dat levenslustdodende nieuws tot me nemen.
Vorige week stond er een correct artikel van Kleinpaste (D’66) en Duyvesteijn (PvdA) in de VK. Boodschap: is er geen reden de bevoorrechte positie van godsdienst in de Nederlandse samenleving te handhaven. Geloof is slechts een mening.
Duidelijke taal, geen speld tussen te krijgen. Behalve dan, altijd en eeuwig door gelovigen die er maar niet aan willen dat hun God levend mag zijn, maar dat de onze dood is, of aan twijfel (het mooist) onderhevig.

Er kwam een ingezonden brief van Schenderling, Van den Berg en Heij, waarin waarin werd geclaimd dat religie geen mensenwerk is maar een geopenbaarde waarheid. Vandaag reageerde ene Jan van Hoek daarop. De alleszins begrijpelijke woede die hij verwoordt valt te lezen in Geachte Redactie (http://bit.ly/fxplxn)

Daaronder een artikel van Dirk-Jan Nijsink, historicus en beleidsadviseur voor SGP-jongeren, te lezen op http://bit.ly/gcujpq. Mijn hart kleppert als ik zoveel boosaardigheid lees.
Als er een God bestaat zal hij geen vergiffenis kennen voor dit soort volk. ‘Jij, Dirk-Jan, ik heb je genoeg intelligentie gegeven om na te denken. Maar het ontbrak je aan moed. Je hebt de boel bedot. Je bent bron van ellende geweest. En je hebt mijn wezen niet doorgrond, want ik ken alleen erbarmen met hen die mij ontkend hebben, of aan mij getwijfeld en niet voor allen die uit mijn naam een uitzonderingspositie geclaimd hebben. Niet voor allen die uit mijn naam voor strijd hebben gezorgd. Er is geen plek voor je.’

Dit bericht is geplaatst in Hier en nu, Krabbels. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.