Poeder en rimpels

(van de CD ‘De leugen zat’)

Poeder en rimpels

zij heeft de grandeur
van poeder en rimpels
de tand des tijds
sleep haar schoonheid slechts aan
haar gang is trots, haar gang is eenzaam
maar wie haar ziet, moet stil blijven staan

refrein

zij droomt van Johnny
en van ‘dirty tango’s’
waarom was alles hem niet genoeg
maar als hij terug komt
gaat zij dat niet vragen
maar met hem vrijen tot ’s morgens vroeg

deze stad was haar bed
zij versleet alle mannen
ongrijpbaar en vrij
bood zij haar lichaam slechts aan
maar Johnny heeft ook haar hart genomen
sinds wacht ze en wacht ze om alleen te gaan

de kelner brengt
altijd twee van hetzelfde
de stoel naast haar blijft leeg
zij praat tegen het raam
straks valt hij binnen
hij kan zo weer komen
om dan voorgoed weer samen te gaan

Dit bericht is geplaatst in Gedane zaken, Liedjes. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.