Aangevreten juweel

Nog steeds vloekt het schaamrood op de kaken met de ambergele, bloedkoraalrode, turkooisgroene stenen aan de halsketting, die ik ooit iemand ontfutselde en die ik, in gedachten hip, ook droeg die dagen. De schoonheid van dat snoer is volkomen. De stenen zijn door generatielang familiegebruik aangevreten, wat hun pracht alleen maar heeft vergroot. Daarom ‘ontfutselen’. Niet gestolen, eerlijk gekocht van een oude vrouw hoog in de Himalaya. Maar sommige dingen moet je je niet willen toe-eigenen met je Westerse flutpoen. Lees verder

Gepost in Gedane zaken Reageren uitgeschakeld

Laat varen

Bij het gemaal naar rechts en dan het geelrood van het pompstation zien afsteken tegen de donkere zeehemel. Route 66 doemt op en muziek van Chris Isaak. Katwijk in stormachtige, verlaten glans. Uitwaaien ga ik.
Op de natglimmende asfaltvlakte van het parkeerterrein laat ik me tegen de storm invallen, het oog gericht op de feestverlichting van hotel Savoy. Daar neem ik het strandpad. Vlug, vlug, want op de boulevard is het niet te harden. Wie is er gebouwd op zandstralen? Onderaan geniet ik van de luwte die het duin biedt. Hier hijgt het weer uit.
De branding is buiten zinnen. Storm en zee vallen eendrachtig de kust aan. Schuimvlokken vliegen over het strand en wolken lichten wit op. Alles gejaagd door de wind. Behalve ikzelf. Het geweld zorgt juist voor kalmte. Hoofd en hart worden schoongespoeld. Daarom ben ik hier. Ik kijk achterom naar de verlichte serre van Savoy en zie mezelf straks zitten.
Het besluit de weergoden te trotseren nam ik ’s middags. Almaar meer raakte ik van slag door de diarree van goede voornemens, plannen en vooruitzichten waarvan de eerste week van elke nieuw jaar doordrenkt is. En dat terwijl de wereld zomaar doordendert en de huidige stand van zaken een toevallig product is van de sterke die de zwakke misleidt, misbruikt. Lees verder

Gepost in Gedane zaken Reageren uitgeschakeld

Boem, baf, weg!

“Hier die boom. Afgeven!” De stuud sputterde tegen dat het nog vóór Kerst was. Hadden we niks mee te maken. De kerstbomenjacht was al begonnen, een boom was een boom. Ik schrijf wel ‘we’, maar de anekdote heb ik uiteindelijk van horen zeggen. Je liep achteraan bij de jacht. In mijn herinnering heb ik één keer een steen gegooid, goeie kans dat ik daarmee een van mijn eigen strijders in de voorste troepen heb geraakt. Lees verder

Gepost in Gedane zaken Reageren uitgeschakeld

Mama Maria

Tenslotte werd Maria wel moeder, deze nacht, 2011 jaar geleden. Van God nog wel, nogal een eer. Hoe zal ze zich gevoeld hebben toen Jozef haar Jezus in de armen gaf. Onuitspreekbaar rijk. Als man kun je daar alleen maar naar kijken, je ver verwijderd wetend van het wonder dat het doorgeven van leven is. Moeder mogen zijn! Mannen schooieren daar zo’n beetje omheen. Maken praatjes, roffelen zich op de borst, lopen hun hormonen achterna. Deze week stond Leiden in het teken van hulp voor moeders in oorlogsnood. Deze column is voor mama. Lees verder

Gepost in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

‘Weetdrift’ beteugelen?

Het is zo’n donkere dag voor Kerst. Koud, stormachtig, toch is de tred opgewekt. ‘Er zit morgenmiddag een studente bij wie u met al uw vragen terecht kunt.’ Zo veelbelovend besloot de persmevrouw van de Hortus ons gesprek over het bezoeken van de Leidse Sterrewacht. Via de Hortus moet je naar binnen, vandaar. Ik heb er zin in. Lees verder

Gepost in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

Serieus verzoek

Ook als ongelovige kun je deze dagen over het water lopen. Op pontons, bij de Beestenmarkt. Er drijft zelfs een heus huis. Van glas. Allemaal in het kader van ‘Serieus verzoek’, een actie van radio 3FM voor een goed doel. Van 18 tot 24 december gaan drie plaatjesdraaiers in dat doorzichtige optrekje zitten, niet eten en amper slapen. Vertel ik u hiermee nieuws? Dacht het niet, want al weken wordt ons gemoed bespeeld. Een ieder doet mee, is van goede wil. Ja, de wereld is zo slecht nog niet. Lees verder

Gepost in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

Het Huis van Geluk

Op de Lange Mare passeert me een buggy, voortgeduwd door een heftig paffende moeder. Was duidelijk geen chocoladesigaret, zoals je die vroeger van Sint kreeg. Even verder kruist een nachtzwarte man mijn pad. Hij hoeft niet eerst een kurk te branden om die dan net iets te vroeg op de wangen te drukken teneinde een pietentoet te krijgen. U merkt het, het enige dat eraan ontbreekt, is een column op rijm. Hierbij het relaas van mijn tocht naar het Huis van Sinterklaas. Lees verder

Gepost in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

Schelden doet zeer

Beschouwt u het Academiegebouw aan het Rapenburg ook als een onneembaar bastion? Ik wel. Je fietst er langs en weet dat knappe koppen er kennis spuien die je als middenstandszoon boven de pet hoort te gaan. Maar nu kon je er zomaar heen. Even onder professoren, nou ja, onder aanstaande profs: studenten. Die gingen kletsen over dingen die vast zitten aan de vrijheid van meningsuiting. Het Cleveringadebat ging ik bijwonen. Lees verder

Gepost in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

De nieuwe mens?

Het haar blond gespoeld. Rond de ogen de huid puberstrak getrokken. Maar de blik is oud, leeg, koopzuchtig, genotziek. Ze gaat even trendy als ordi gekleed. Met een vriendin bespreekt ze de peperdure, uitgestalde, verdere verrijking van haar al overvolle garderobe. Mevrouw shopt in de Oegstgeester Kempenaerstraat, de PC Hooft van Leiden en omstreken. Het is een knisperend koude herfstochtend en ik stel vast dat sommige zaken blijven hoe ze zijn. Ik herinner me dit beeld van de PC al van begin jaren zestig.
Dat ik daar liep en de schouders ophaalde heeft te maken met iets dat ik u enkele weken geleden toezegde: ik ging terugkomen op het boek ‘Platter & Dikker’ van H.J.A. Hofland en R. Visser. Journalist/columnist Hofland beschrijft daarin zijn ontdekking van ‘een nieuwe mens’, zijn ‘partner in crime’ schoot er plaatjes bij. Mij deed die zogenaamde ‘nieuwe mens’ de wenkbrauwen fronsen. Lees verder

Gepost in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reageren uitgeschakeld

Vrije wil?!

Deze week ga ik me vertillen aan een onderwerp. Zonder dat ik er iets aan kan doen overigens. Dat zit zo: geleerden hebben ontdekt dat de vrije wil helemaal niet bestaat. Het is een illusie dat ik zelf uitmaak waarover mijn column gaat, zoals u niets te zeggen heeft over uw besluit om mijn verbale uitspatting tot u te nemen. Goede kans dat u me daarna niet meer serieus neemt, voor zover daarvan al sprake was natuurlijk. Lees verder

Gepost in Columns Leidsch Dagblad, Hier en nu Reageren uitgeschakeld